قالب وبلاگ

اعتراف میکنم! نمیتونم بنویسم! این اولین باره که تو عمرم اینطوری گیر کردم برای نوشتن. ولی چه کنم؟ باید نوشت. با هر زبونی که شده! به هر قیمتی که هست ..

 

بسم الله الرحمن الرحیم ..

راستش من فکر میکنم دوره ای که ما داریم توش زندگی میکنیم یکی از مهمترین دوره های تحول فکری و فرهنگی تاریخ بشریه. دوره ای که یه انقلاب عظیم فرهنگی (که زائیده ی خیلی از عوامل، و از جمله ی اون ها انقلاب اسلامی ایران و جنگ تحمیلیه) داره توش شکل میگیره. و همچنین فکر میکنم که وظیفه ی جمهوری اسلامی ایران تو این دوره اینه که این انقلاب فکری و فرهنگی وسیع رو مدیریت کنه و در مسیر صحیح خودش پیش ببره.

ولی راستشو بخواید به نظرم یه مشکلی پیش اومده! و اون  ‫اینه که تو این دوره ی حساس (که ضروری ترین دوران مدیریت جمهوری اسلامی بر فرهنگ جهانیه)‫ ما ایرانیها سرگرم یک سری مسائل صد درصد حاشیه ای شدیم که حتی بیان اونها رو برای نظام مقدس جمهوری اسلامی ننگ و عار میدونم!!  بدون تعارف بگم، ما به خاطر صعود به قله ی توچال، داریم بی خیال صعود به قله ی اورست میشیم. در حالیکه فتح اورست، در حیطه ی توانائی ما و شایسته ی مرتبه ی وجودی ماست. در واقع توچال، جلوی چشم ما رو گرفته تا اورست رو نبینیم!!

منظورم اینه که ما در حقیقت از اون وظیفه ی اصلی مون غافل هستیم. ‫توچال، همون فقر و بیکاری و گرسنگی و تشنگیه، که همه ی همّ و غم ما ایرانی ها شده چیره شدن بر اونها و نهایتا این همّ و غم ها ما رو از رسیدن به هدف بزرگی مثل مدیریت انقلاب فکری بشر بازمیداره. نمیگم این مسائل بی اهمیت هستنا. نه اصلا! اتفاقا به جای خودشون لازم و ضروری به نظر میرسن،  اما اهمیتشون خیلی کمه و در مقابل، خطر پرداختن بیش از حد به اونها خیلی خطر بزرگیه. مثل این می مونه که شما رو بندازن تو یه محوطه در بسته و بعدش یه دمپائی و یه اسلحه هم بهتون بدن و بگن هر جور شده باید خودتونو زنده نگه دارید. بعد یه سوسک، و یه کروکودیل هم رها کنن تو همون محوطه. و بعدش شما بجای کشتن کروکودیل با اسلحه، با دمپائی بیفتید به جون اون سوسک بیچاره!!

‫مگه ما خودمون رو معتقد به دین محمد (ص) نمیدونیم؟ مگه او نفرمود "إنَّ الله یحبُّ مَعالی الامور و یَبغَضُ أسفالَها (سفسافها)"؟ پس چرا انقدر کم کاری و سستی و تنبلی؟؟!

کوچکترها ببخشن! میدونم که چیزی از این حرفا سر در نمیارن. چون این حرفا بزرگونه است. مال آدمائیه که میخوان کارهای بزرگ بکنن. مال آدمائیه که میخوان بزرگ باشن. مال اونائیه که میخوان اورست رو فتح کنن. مال اونائیه که به دنبال کشتن کروکودیل هستن، نه کشتن سوسک!! تو گذشته ی این نظام مقدس، خیلی ها فقط سوسک کشی کردن، و حالا هم اصرار دارن که مردم فقط سوسک کشی رو یاد بگیرن. چون منافعشون در اینه که آقا کروکودیله راس راس بگرده و هیچکس هم بهش نگه بالای چشمت ابروئه ..

‫آخرشم نمیدونم چیزی از صحبتای من دستگیرتون شد یا نه؟ یا شایدم مثل خیلی وقتا بیشترتون حوصله ندارید متن بلند منو بخونید. در هر صورت همینه که هست!! این پست انتخاباتی من بود. هر کی یه جوره دیگه، مام اینجور. اسمشم میذارم " سوسک کش ها به بهشت نمیروند " ..

حالا فردای قیامت خواهید دید که سوسک کش ها به بهشت میروند یا نه!! چه بی ربط، چه با ربط، من حرفائی که زدم معطوف به انتخابات بود. و این حرف ها به زعم خودم حمایت از جانباز متواضع و خوشروئیه که بارها و بارها در بیت رهبری از نزدیک ملاقاتش کردم و از حسن خلق و سکینه ی قلبی اش لذت بردم. حاج سعید جلیلی ..

 

[ چهارشنبه ۱۳٩٢/۳/٢٢ ] [ ۱:٥۸ ‎ق.ظ ] [ سجاد شاکریــ ] [ نصـایح () ]
.: Weblog Themes By WeblogSkin :.
درباره وبلاگ

" بین الطلوعین " یعنی فاصله‌ی زمانی بین دو طلوع مقدس؛ یعنی فاصله‌ی بین طلـوع سر بریده‌ی حضرت خورشید بر فراز نیزه، و طلوع پرچـم " یالثــارات الحسیـن " بـر فــراز خانه‌ی کعبه. و مــا اکنون در بین الطّلوعیـن به سر میبـریم! به طلوع اول که نرسیـدیم؛ امــا طلوع دوم در راه است. نکند خوابمــان ببرد و بعد از طلوع،از خواب بیدار شویم! که دیگــر آنگاه نماز قضا شده و واجبی مغفول مانده. اصلا اگر خوابیدن در "بین الطلوعین" بـرای همه مکروه است، برای خونخواهـان حسین حرام تر از حرام است !! نکند خواب باشیم، خواب بمانیم و بعد که بیدار شدیم ببینیم به جــای پرچـم "یالثـارات الحسیـن" سـر امــاممــان بـر نیــــزه رفتـه باشد . . .
موضوعات وب
امکانات وب